Fakkels voor Vrede 2025 is een feit. Uiteraard rest ons nog wat taken, maar dat waarvoor we elk jaar weer bij elkaar komen is voorbij: een veilige en prettige fakkeltocht organiseren voor zo’n 1000 mensen.
Voor mij persoonlijk al acht jaar lang, of is het toch tien? Het maakt eigenlijk niet uit, want na een paar jaar Fakkels voor Vrede wordt de tocht de kerstgedachte. Fakkels voor Vrede is mijn kerstgevoel, mijn warmte tijdens de kerstdagen, en met jullie wil ik elke kerst samen zijn. Zoals mensen uitkijken naar de decembermaand, zo kijk ik elk jaar uit naar Fakkels voor Vrede. En toch gaat er na dit jaar iets veranderen, want hoe je het wendt of keert: ik ben sneller gegroeid dan Fakkels ooit gaat groeien. Ik ben veranderd en daarvoor moeten sommige dingen plaatsmaken. Fakkels blijft Fakkels, en dat moeten we zo houden!
Ik weet nog de eerste keer dat ik meeliep met Fakkels voor Vrede. Ik was net in Tilburg en doodongelukkig dat de feestdagen waren begonnen zonder mij het feestgevoel mee te geven. De depressieve feestmaand. En dan toch, in het isolement waar ik regelmatig in terechtkwam, was daar Fakkels. Bevlogen, rauwe paradijsvogels met een activistisch hart, die met zorg en aandacht een tocht neerzetten waar van kop tot staart vrede, vreedzaamheid en samenhorigheid vanaf spatten in duizend vlammetjes. Op die avond had ik familie. Op die avond was ik niet de enige die verdwaald was. Op die avond was ik — of werd ik — steeds meer iemand waar andere mensen ook op zaten te wachten en waarop ze konden bouwen en mee wilden bouwen.
Fakkels voor Vrede is geen evenement. Fakkels voor Vrede is een gevoel. Want natuurlijk komt er met het aansteken van 1, 2, 500 of 1000 fakkels geen vrede. En is 1000 euro voor elk goed doel een mooi steuntje in de rug, maar vrede is niet te koop. Vrede ligt gewoon op straat. Dat kun je vinden — vind ik — tijdens evenementen zoals Fakkels, in de ogen van iedereen die, om welke reden dan ook, tijdens welke editie dan ook, op welk plein dan ook, samenkomt op kerstavond, of op welke avond dan ook. Dáár is vrede! En dat bestaat alleen als je je ogen ervoor opent en je je hart daarvoor meeneemt.
Kijken doen we met de ogen.
Zien doen we met ’t hart.
Vrede is een aaneenschakeling van momenten van vredigheid.
Tussen bombardementen door elkaar even vasthouden.
Of op kerstavond in elkaars voetsporen treden.
Ik ❤️ Fakkels
Laat vrede nooit onopgemerkt voorbijgaan
Tim Hobbelman
